enflasyonemeklilikötvdövizakpchpmhp
DOLAR
16,1873
EURO
17,3471
ALTIN
967,47
BIST
2.375,00
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Açık
25°C
İstanbul
25°C
Açık
Perşembe Açık
26°C
Cuma Az Bulutlu
26°C
Cumartesi Az Bulutlu
25°C
Pazar Az Bulutlu
25°C

Bir zamanlar biz de çocuktuk

28.03.2019 10:17
0
A+
A-

Çok kez duyarız yaşamışlık tecrübesi fazla olanlardan “Nerede o eski bayramlar” hayıflanmasını. Ya da dünyaya geliş tarihi bizlerden eski olanlardan “Bizim zamanımızda böyle miydi”, “nerede bizim çocuk luğumuz” serzenişlerini. Çocukken anlam veremezdim bu sözlere ne kadar farklı olabilir derdim kendi kendime ama yaş aldıkça, her yıl bir önceki yılı özledikçe, fazlası ile hak vermeye başlıyor […]

Çok kez duyarız yaşamışlık tecrübesi fazla olanlardan “Nerede o eski bayramlar” hayıflanmasını. Ya da dünyaya geliş tarihi bizlerden eski olanlardan “Bizim zamanımızda böyle miydi”, “nerede bizim çocuk luğumuz” serzenişlerini.

Çocukken anlam veremezdim bu sözlere ne kadar farklı olabilir derdim kendi kendime ama yaş aldıkça, her yıl bir önceki yılı özledikçe, fazlası ile hak vermeye başlıyor insan, yaşamışlığı fazla olan büyüklerine.

İstanbul’a 1987 yılında geldim Trabzon’dan, yaşım henüz yediydi, kocaman plazaları olmayan, trafiği sıkışmayan, insanların az çok geçim sıkıntısı çektiği ama mutlu olduğu yıllardı onlar. Komşu olmanın kardeş olmak olduğu, insanlığın henüz insanlar tarafından katledilmediği masum yıllardı. Ve de çocuk olmanın belki de en güzel olduğu yıllardı

Arada gözlerimi kapatıp o yılları hafızamda canlandırdığımda bile hala yüzüme tatlı tebessümler yerleştiren yıllardı. Teknoloji hayatımızı istila etmemişti henüz, televizyon her evde yoktu mesela, sırf televizyonu görmek için bile komşuya gidilirdi.

Bırakın aynı binadaki komşularınızı, mahallenizin şeceresini çıkaracak kadar da birbirimizi tanıyorduk. Daha da ötesi birbirimizi gerçekten seviyorduk. Birbirini sevmeyenler yok muydu? Elbette vardı ama onlar bile birbirine saygı gösteriyordu. Çocukluğumuzu özgürce yaşayabiliyorduk, oyun alanlarına ihtiyaç duymadan sokaklarda çocuk olmanın hazzını doyasıya yaşıyorduk.

Sokakta Oynayan Son Nesil…

Bir kaç yıl önce televizyonda “90 lar” isminde bir dizi vardı “Sokakta oynayan son nesil” sloganını kullanıyordu. Diziyi izleyemedim ama fragmanlarını her izlediğim de çocukluğuma götürüyordu beni.

Pazar Gecesi Sinema Kuşağını hatırlatıyordu, kaldırım taşlarından kale yapıp saatlerce plastik bir topun peşinden koşturduğumuzu hatırlatıyordu, silgi kokan okul sıralarımızı hatırlatıyordu. Bazen düşünüyorum da biz ne zaman bu kadar yabancı olduk kendimize, ne zaman koptuk birbirimizden.

Bahçeli evlerimizi daha çok daire sahibi olmak için müteahhitlere verip yerlerine koca binalar kondurunca mı, uzaktaki sevdiklerimize mektup yazmak yerine samimiyetsiz sms ler gönderdiğimizde mi,

sokakta taştan kale kurup oynadığımız maçları binlerce liralık teknolojik aletlerle oynamaya başladığımızda mı, daha sayabileceğimiz onlarca güzel şeyi değiştirmeye karar verdiğimizde mi vazgeçtik biz olmaktan.

Şimdi çevremize şöyle bir bakın lütfen sokakta top oynayan çocuklar görebiliyor musunuz? Ya da kendi çocuğunuzu korkmadan bakkala gönderebiliyor musunuz? Ve ya eve geç kaldığınızda çocuğunuza bir komşunuza gitmesini gönül rahatlığı ile söyleyebiliyor musunuz?

Siz de benim gibi bu sorulara Hayır cevabı veriyorsunuz muhtemelen. Sorsam size neden bunlara evet cevabı veremiyorsunuz diye, çevre yüzünden demeye hepimiz hazırız ama bir şeyi unutuyoruz. Siz benim şikayet ettiğim çevresiniz, ben de sizin şikayet ettiğiniz çevre. Kendimizi düzeltmedikçe, birbirimizi tanımadıkça ve gerçekten sevmedikçe, çocuklarımızın çocukluğunu çalmaya devam edeceğiz.

MUSTAFA ŞAHİN

mustafasahin@netyorum.net

Yazarın Diğer Yazıları
30.05.2020 01:50
10.05.2020 04:47
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.